පැතුම් රැළි

ගොඩට ගලනා මුහුදු රැල්ලත් සලිත වී ගැඹුරට ඇදෙයි සුසුම් වියැකුණ කදෝපැණියොත් එළිය විහිදා යළි රඟයි සිසිල් වී මිදවෙන්ට ගිය කිරි භාජනෙත් දුම් පිට කරයි උඹෙ යොවුන් පණ ගැහෙන තාලෙට සිගිරි සිතුවම් පරාදයි තරු සියක් අහසෙන් වැටෙනවා දුටු එවුන් ලොව බෝ ඇතේ නමුත් තරුවක් පොළොව මත දුටු එකෙක්වත් හමු වී නැතේ කඩා වැටෙනා සෑම තරුවම මූදු…

සුනාමිය (අ)මතක

පොඩි එවුන් නළවන්න ගෙනත් දුන් මුතු පබළු සුරංගන කතා වල එච්චරම නොවුණු රළු හැමදාම උඹට පෙම් බැන්ද හිත් අහසෙ කලු මකන්නට බෑ අදත් හඬන්නට මදි කඳුළු දාස් ගාණක් මගේ උන්ව උඹ හට බිළියි ඒත් පළිගන්න මගෙ හිතට හරි හරි මදියි එදා උඹෙ තුරුලෙ පණ ඇදපු උන් යළි මැවෙයි දන්නවද උඹෙ වතුර උන්ගෙ කඳුළැලි රහයි කොතෙක්…

කට්ට ස්වාමි

මන්දක් ළඟඳි වගෙ මීමින්නෙකු ගැහෙන කන්දකි සරමෙ වෙනදා වාගෙම නැගුන කෙන්දක් පළුදු වී වාහෙට බැණ වැදුන නින්දකි පවට ලැබුණේ හිස් අත යන්න අද නං චාටුවෙන් කරලා බහක් දෙකක් හංගා තිසර පොට වැටෙනා තෙක් එළියක් බන්දා කෙළිමි සිත් සේ හොඳ රති කෙළියක් ඉවසා ඉන්න වෙයි අල්ලන සේ ගොදුරක් ගෑණිත් මගෙ තමයි ගෙදරත් මගේ තමයි දරුවොත් මගෙ…

අකැප බැමි

නළල මත රැඳි පළමු සමරුව මකාලන්නට ඉඩ දෙමින් හිරිකඩට වෙනදා අවදිවුණු හැඟුම් අද ඇත නිදිමතින් සසරෙ සුපුරුදු ඇඟිළි පැටළුම සිහිනයෙන් යළි අමුණමින් ඉණ වටා නුඹෙ දෑත නැති අද මගෙ හිතම වැලිකඩ ගිහින් #සුහාරා

නැග්ගා වාහනේ සෙනෙහස් බීට් එකේ ඉන්දා මාව නුඹ සෙනෙහස් සීට් එකේ පැද්දා ලෙල්ලටම සෙනෙහස් රූට් එකේ හද්දා මකුණු පවුලකි නුඹෙ කෝට් එකේ ඉහ සිට දෙපතුළම දක්වා ලේ ගලතේ හැම තැන උන්ව සොයලා මගෙ ඇස් දුවතේ ඉහ මොළ පවා උන්ගේ දතකින් කැලතේ උන් කෑ තැනක් වෙයි මගෙ වම් ළය පැත්තේ මං නුඹෙ උරහිසේ හිටියේ නිදාගෙන දැකලත්…

ආදරය නම් කෑදරය වෙත

ආදරය ළඟ කෑදරය ඇත කෑදරය නම් ආදරය වෙත ආදරය නම් දුන් නමුත් හිත කෑදරය එහි පතුළෙ සැඟවෙත #සුහාරා

2016 දී හෘදසාක්ෂිය

මීට අවුරුදු හතකට විතර කලිං දවසක කොට්ටාව කිට්ටුව තියන හංදියක හාඩ්වෙයා එකක් ළඟ තාත්ත බයික් එක නැවැත්තුව. උදේ වැඩබිමට ආපු සිමෙන්ති ලෝඩ් එකේ මදි පාඩු ඕඩර් කරන්න බාසුන්නැහැලව නොයව මාවත් අරගෙන හංදියට ගියේ තාත්තටත් අම්ම වැඩ ඇරිල එනකන් ගෙදරට වෙලා ඉන්න කම්මැළි හින්ද වෙන්නැති. ඕලෙවල් ඉවර කරපු අලුත ආත බූත නැතුව හිටපු මමත් තාත්ත අඬගහන්නෙ…

යැපෙන හිත

ඊයම් බරු ගණන් හිත මැද වළ දැමුව ඉවතට කෙළ පිඬක් ලෙස ලමි නුඹ හමුව දහසින් සිනා විකසිත නුඹෙ සොඳුරු මුව පවසයි මගේ හද තවමත් ගැහෙන බව #සුහාරා

පාර කියන පාර

මම ජීවිතේ මුලින්ම ජොබ් එක කරපු තැන චෙයාමන්ගෙ පෞද්ගලික ලේකම් හරි අරපිරිමැස්මෙන් අඳින පළඳින කෙනෙක්. ලේන්සුවකින් ගවුම් දෙකක් මහන මට්ටමේ පිරිමැස්මක් තමයි එයාගෙ තිබුණෙ. කොටින්ම කිව්වොත් මුලු ඔෆිස් එකේම අය එයාගෙ කැරම් බෝඩ් එකක් වගේ තිබුණ ඇඟේ නොදැකපු තැනක් තියනවනං ඒ චෙයාමන්ට වෙන් වෙලා තිබුණ තැන විතරයි. කොච්චර ලේටස්ට් ෆැෂන්ස් ඇන්දා පැලැන්දත්, කොයිතරම් බ්‍රෑන්ඩඩ් මේක්…

පරාර්ථ

ඉණ වටා පටළැවුණු සුරතකින් කිතිකැවුණු ගමනාන්තය තෙක්ම නෙතට නෙත මුණගැසුණු ඒ සිනාවෙන් රුකුල් ගෙන හදේ අවදි වුණු මටත් තිබුණා සබඳ කලක් ආලෙන් වෙළුණු නුඹේ පෙම් කුරුල්ලා වැළඳගත්’යුරු නුඹට වඩා වැඩියෙන් දැනුණෙ ඇඟිලි වල පහස මට ඊයෙ අතැරුණු දීගෙ සාප දෙන විට අදට පතමි ආසිරි නුඹේ සදා නොනිමෙන පෙමට #සුහාරා

CCTV අවශ්‍ය නැත

මම දත්වත් නොමැද එළියට බසින්නේ දත් මද්දවන්නට අම්මාව හොයාගෙනය. අම්මා වවා ඇති මල් ගස්වල මල් කඩාගෙන යාමට පැමිණි ඇන්ටියෙකි… මල් කැඩීමට එන ඇය තවත් බොහෝ දෑ එකතු කරගෙන යන බව පළාතටම නොරහසකි. ඊයේ පළාතට අලුතෙන් පත් වී පැමිණි පොලිස් නිලධාරියාගේ බිරිඳගේ අනියම් සැමියාගේ මවගේ නම පවා කීමේ හැකියාව ඇයට ඇත. සෑම උදෑසනකම ගෙන් ගෙට ඇවිද…

වසාලූ තැවුල්

පෙර දිනක රෑ හඳට කීකරු වෙමින් නිසලව දිය කඳක් ගලන්නට ගිය ගමන් නවතා එක තැනක නැවතුණි මදක් පාන්දර හිරු එන වෙලාවේ හඳෙන් කැබලිව ආ ගලක් නිදන් හිටි නිල් දිය තටාකෙට වැටී නැගුවා මහ හඬක් චන්ද්‍ර පාෂාණයකි ගිළුණේ නිසසලව හුන් දියවරේ ගිළුණු තැන් දිය කකාරා ආ රැළිත් රවුමට දිගහැරේ සුළං හා හැකි තරම් දුර ගිය ඇතැම්…